En door

Ik heb besloten om, ondanks dat ik niet meer in Zuid-Amerika ben, toch door te gaan met het bijhouden van mijn weblog. Blijf dus lezen en kijken!

Afgelopen

Na een langer dan geplande tocht (nooit meer Iberia?) zijn we afgelopen maandagavond dan toch aangekomen op Schiphol, alwaar we afgehaald werden door een feestelijk welkomstcomité!

El Condor Pasa

Tja, het is dan toch zo ver gekomen. Onze hele reis zijn we al doodgegooid met allerlei versies van `El Condor Pasa´, en het roept steeds meer agressie op, maar nu hebben we toch echt de condors zien vliegen, en het was prachtig en indrukwekkend.

Sowieso vond ik het bezoek aan de Colca Cañon een van de hoogtepunten van ons verblijf in Zuid-Amerika, en zeker in Peru. Komt voor mij ook nog vóór Machu Picchu (en wat zegt dat nu eigenlijk)! De natuur is volgens mij toch altijd mooier en vaak indrukwekkender dan hetgeen door mensenhanden gemaakt is.

En natuurlijk zijn mensen zelf altijd interessant om te bekijken. Op onze eerste dag in de cañon was het de dag van de vlag, en daaraan werd vooral aandacht besteed door de scholen en de notabelen van de dorpen. Wij kwamen tijdens  onze wandeling in het dorpje Coporaque, toevallig net toen daar de grote mars der scholieren begon. Van peuters tot adolescenten, allemaal in uniform, marcheerden ze langs een tafel waar de burgemeester aan had plaats genomen (gelokt door een grote doos met broodjes, die aan het einde van het parcours stond). Daarvoor had de burgemeester overigens via luidsprekers voor het lege plein (Bernadette en ik als publiek) haar spijt betuigd over alles wat ze in de afgelopen periode verkeerd had gedaan.

De nachten in de cañon waren trouwens verrassend koud, zodra de zon weg is of je in de schaduw staat daalt de temperatuur, ´s nachts zeker tot onder het vriespunt. En nergens is een verwarming te vinden. Het tweede dorpje waar  we overnachtten had tot 6 jaar geleden zelfs nog geen elektriciteit! Tegenwoordig wel, en ook een warme douche, zodat we niet in ijsmummies veranderd zijn, zoals ´de maagd Juanita´ die hier op een berg gevonden is. Een schokkend verhaal hoor! Het gaat om een meisje dat door de Inca´s geofferd werd om de berg Ampato, die gezien werd als een godheid, tevreden te stellen. Natuurlijk moest zij het als een eer zien om als bemiddelaar tussen de mensen en de goden op te treden.

Los Niños

Ons verblijf in Cuzco is onlosmakelijk verbonden met onze overnachtingsplek, Hotel Los Niños. Dat is een hotel, opgezet door een Nederlandse, waarvan een deel van de opbrengst naar ´arme kinderen´, om het zo maar te zeggen gaat. Kinderen die nog wel een thuis hebben, maar bijvoorbeeld  thuis geen bed hebben, of waar thuis geen pannen zijn om in te koken. Onvoorstelbaar. Ze kunnen bij speciaal opgezette ´restaurants´ een maaltijd krijgen. Daarnaast krijgen ze ook medische zorg, en bijvoorbeeld hulp bij het huiswerk maken. En leren ze dat ze hun handen moeten wassen, tanden moeten poetsen, en kunnen ze een warme douche nemen. En wij hebben de hele dag uitzicht op dit alles omdat de binnenplaats van ons hotel gelijk de speelplaats is van deze kinderen. Dan wordt Machu Pichu toch gelijk een stuk minder belangrijk...

Toch hebben we ons gisteren van de prachtige taferelen die we op de binnenplaats los kunnen rukken, en hebben we een deel van de Heilige Vallei. Ons doel was minder heilig; de Salinas, oftewel zoutterrassen die als sinds de Incatijd  bestaan en nog steeds gebruikt worden om zout te winnen. Een lange tocht, en een warme en stijle klim, maar de moeite waard. Ik heb nog nooit zoiets gezien, een reusachtig en levendig, wild schilderij leek het wel. Maar dan met mensen erin die dit organisch aandoende geheel in stand houden door keihard te werken. Hm, het zout op mijn tomaat smaakt nu toch anders.

De nichtjes

Vandaag heb ik niet zo veel tijd om aan mijn log te werken  (gek he, op vakantie), maar ik wilde toch even wat beeldmateriaal laten zien van ´de nichtjes´. Een wonderlijke ervaring om ze zomaar ineens ons hotel in Puno binnen te zien stappen.

 

Natuurlijk is het eerste potje kolonisten al gespeeld (rara, wie heeft er gewonnen?), en er is ook al geklaverjast! Dat kan allemaal in een conferentiezaaltje  van het hotel, met prachtig uitzicht over de stad, waar we ook vanavond onze avondmaaltijd van brood met pindakaas, avocado, tomaat en kaas zullen nuttigen. Wat hebben we het goed!

 

En natuurlijk is er ook al flink gewinkeld. Dat is zo vermoeiend, als iedereen je wel iest wilt verkopen dat het een verademing is om een leeg kraampje tegen te komen...